Jip jip , Na uitbundig uitgewuifd te zijn door mijn zusjes, ons ma en de Sven (dan toch fysiek aanwezig->waarvoor dank) werd ik veilig naar de luchthaven gebracht en aan de gate afgezet door mijn driekoppige crew (pa, jaap,Tinne). Het afscheid was goed, iedereen is sterk gebleven, al had ik den indruk dat onze Japie het niet zo gemakkelijk had. Een dikke 8u 20min later ben ik veilig geland en aangekomen. Aan de luchthaven nog snel door de douane gewalst en ik was officieel in NYC. Over de vlucht zelf valt niets spectaculairs te vertellen, buiten het feit dat er 3 films werden getoond en da ze alle 3 zwaar suckte! De laatste was Rush hour 3 en da was nog den beste van de 3 (ik denk dat da genoeg zegt)Ach ja, het eten was best ok en er bestaan ook nog altijd good old books! (thnx mr Grey).

Eens buiten aan de luchthaven,ontdekte ik da ik niet aan de uitgang was, maar aan één of andere kleinere ingang. Sjaans kwam er juist twee taxi’s aan om mensen af te zetten. Ik had de keuze tussen een soort limo (niet zone supergrote, maar toch nen deftige) en nen degelijke yellow cab. Natuurlijk koos ik voor vriendelijk ogende Indiër in zijn yellowcab. Ik vroeg hem of hij mij naar mijn app. kon brengen, na efkes neuzen in zijne wegenboek en wa te hebben nagedacht zei em dak mijn gerief in zijn koffer mocht zwieren. Hij waarschuwde mij direkt dat, als de security iets vroeg, ik moest zeggen dat hij mij al langer kende en we vrienden waren. Eens buiten de departure zone vertelde hij dat hij in die zone eigenlijk alleen maar mensen mocht afzetten en niet mocht oppikken. Maar voor mijn grote schattige parelogen maakte hij wel een uitzondering. Na 1min op weg te zijn, zwierde mijne makker hem ineens aan de kant, hij moest blijkbaar toch nog is checken hoe hij aan mijn app in Queens moest geraken. Hij kwam er niet zo vaak zei hij, dus hij moest zijnen boek nog is checken. We stonden nog geen 2min stil of er stopte als nen anderen taxi (we stonden stil op het linkse baanvak, in nen bocht op de weg die naar de luchthavenuitgang loopt.) Dieje chauffeur wou maar efkes checken of alle sin orde was en of dat em de passagier niet efkes moest overpakken. Maar mijn chauffeur knikte enthousiast van neen, dus hij reed maar rap door. Eens dat mijne kammeraad wist hoe dat em moest rijden, gaf em plankgas. alle speed signs werden genegeerd, +-70mph waar hij er maar 45 mocht en zigzaggend “vlogen” we weg van vliegveld. Nog geen half uur later was ik al op mijn bestemming. Omdat ik nieuw was, wou hij voor mij wel een prijske maken, $40 was voldoende. Hij zei me dat het anders minstens $55 was. Toen ik hem om een ticket vroeg van mijn rit, schreef hij maar rap een briefke met daarop de specs van de rit. Niet echt officieel, maar blijkbaar wel geldig. Omdat em zo vriendelijk was, heb ik hem dan maar de eer gegunt van mijn eerste fooi. $2 for the exciting ride from JFK to Greenwood Queens. Al direct een fraaie ervaring.

Na deze rit mijn roomie leren kennen, Usman is the name. Coole kerel die ervoor gezorgt had dat het app er netjes uitzag voor mijn arrival. Tis een gezellig, klein app met twee slaapkamers en een fatsoenlijk keukenske. Het enige dat er niet is, is een salontafel en gas voor het gasvuur. Daar moet ik dinsdag toch nog is naar polsen. Can’t eat microwave stuff all the time!
Na de kennismaking en de korte rondleiding heb ik mijn bazaar maar uitgepakt en mij efkes neergelegd om te bekomen van de vlucht. Hier wast nog maar middag, maar de Okido homies waren al wel op weg om te gaan Ballen! Die rust kon ik best gebruiken, want later op den dag gingen we Time Square nog een bezoekje brengen. Daarover straks meer…

xxy

Mb